Bóg jest Prawdą i Miłością

18.03.2018

W zeszłym tygodniu rozpoczęliśmy rozważanie tajemnicy Trójcy Św. Omówiliśmy pierwszą prawdę naszej wiary, że Bóg jest jeden, Bóg jest jedyny i że wyrażamy to podczas każdej niedzielnej Mszy Św., mówiąc w wyznaniu wiary: Wierzę w jednego Boga.

Tematem dzisiejszej katechezy jest Bóg, który jest Prawdą i Miłością. Jak podaje Katechizm Kościoła Katolickiego: „Bóg jest samą Prawdą, a Jego słowa nie mogą mylić” (KKK 215). To właśnie dlatego człowiek jest w stanie całkowicie się Bogu powierzyć, zaufać Mu z tą pewnością, że się na Nim nie zawiedzie. Prawda Boga to nie tylko Jego mądrość, która przejawia się w stworzeniu i kierowaniu światem, lecz także to wszystko, co Bóg objawił człowiekowi o sobie samym. A najpełniej Bóg objawił się człowiekowi, przyjmując ludzką naturę w osobie Syna Bożego, Jezusa Chrystusa.

Współcześnie wielu ludzi usiłuje zaprzeczyć temu, że prawda o Bogu jest prawdą pełną i obiektywną. Słyszymy bowiem z różnych źródeł, że każdy ma swoją prawdę, która może zmieniać się w zależności od okoliczności. Takie myślenie jest niebezpieczne.

Nieprzypadkowo przeciwnik Boga, szatan, którego Biblia nazywa „ojcem kłamstwa” (J 8,44) wybrał oszustwo na metodę swej walki. Przez nie doprowadził ludzi do zwątpienia w prawdziwość słów Boga oraz w Jego życzliwość i wierność względem człowieka. Tak więc kłamstwo legło u podstaw grzechu pierwszych ludzi, w Ogrodzie Eden, i nadal czyni wielkie spustoszenie w ludzkim życiu. Zapewne znamy to doświadczenie, kiedy ktoś nas w życiu okłamał. Czuliśmy się wtedy nieswojo, zastanawiając się, dlaczego ktoś nie powiedział nam prawdy, czy też dlaczego celowo wprowadził nas w błąd? Takie sytuacje w relacjach międzyludzkich wcale nie są rzadkie. Człowiek, by osiągnąć swoje egoistyczne cele często posługuje się kłamstwem. Okłamując drugą osobę, traktuje ją instrumentalnie – jako środek do zdobycia założonego sobie celu, czy też wrogo – jako przeszkodę, którą należy ominąć.

Dlaczego więc Bóg objawił człowiekowi prawdę o sobie? Pismo Święte wyraźnie mówi, że uczynił to z miłości do ludzi (por. Pwt 4,37). Ta wielka miłość jest przez Biblię porównywana do miłości rodzicielskiej (por. Oz 11,1) i – jak naucza Katechizm – jest tak potężna, że zdolna jest wybaczyć nawet największe ludzkie niewierności. Szczytem tej miłości jest posłanie na świat i wydanie na śmierć za zbawienie wszystkich ludzi Jednorodzonego Syna Bożego – Jezusa Chrystusa. Pismo Święte nie poprzestaje jednak na stwierdzeniu, że Bóg ukochał człowieka. Święty Jan pisze bowiem, że „Bóg jest Miłością” (J 4,8.16), a oznacza to tyle, że Miłość – obok Prawdy – to drugie imię Boga.

Ten fakt ma dla nas chrześcijan ogromne konsekwencje. Nasze życie, polegające na naśladowaniu Boga i wypełnianiu Jego przykazań, powinno się opierać na prawdzie i miłości. W relacjach z ludźmi nie wolno nam zatem posługiwać się kłamstwem, zaś naczelną zasadą naszego życia powinno stać się przykazaniemiłości Boga i bliźniego. Zgodnie z tym wskazaniem także prawda powinna zawsze służyć dobru człowieka. Krótko mówiąc - w życiu chrześcijanina, podobnie jak w życiu Boga – prawda powinna być nieustannie połączona z miłością.

Zapamiętajmy: Bóg jest samą Prawdą, zaś Jego słowa nie mogą mylić. On uzdolnił człowieka w rozum, aby tę Prawdę poznał i zrozumiał. Bóg jest też samą Miłością. Dzięki Niej objawił człowiekowi prawdę o sobie i wydał swego Syna za zbawienie ludzi. Niech więc nasze życie będzie życiem w Prawdzie i Miłości.

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
142 0.19000315666199