Msza św.

Ołtarz należy do najbardziej czcigodnych miejsc w kościele. Jest miejscem, do którego wszystko zmierza, jako mensa Domini – stół Pana, określany również jako serce kościoła. Instrukcja o Kulcie tajemnicy eucharystycznej mówi o potrójnym rozumieniu ołtarza jako:

a) znakiem samego Chrystusa,
b) miejscem, na którym dokonują się zbawcze tajemnice,
c) stanowi centrum zgromadzenia wiernych,
d) ołtarzowi należy się największy szacunek.

Ołtarz wokół którego gromadzi się lud święty, aby uczestniczyć w ofierze Pana
i przy którym posila się podczas uczty niebiańskiej, jest znakiem Chrystusa, który jest kapłanem, żertwą i ołtarzem własnej ofiary. On to ustanawiając w Wieczerniku pamiątkę swej ofiary, którą złożył na krzyżu, uświęcił stół ofiarny. Myśl tę podejmuje i uzasadnia nowy
Katechizm Kościoła Katolickiego w następujących słowach: „Ołtarzem Nowego Przymierza jest Krzyż Chrystusa, z którego wypływają sakramenty Misterium Paschalnego. Na ołtarzu, który stanowi centrum świątyni, uobecnia się w znakach sakramentalnych ofiara Krzyża. Ołtarz jest także stołem Pańskim, do którego jest zaproszony Lud Boży. W niektórych liturgiach wschodnich ołtarz jest także symbolem grobu (Chrystus naprawdę umarł i zmartwychwstał)” (KKK n. 1182).

Wypada jednak zaznaczyć, że stół Pana – mensa Domini – nie tylko oznacza stół ofiary, ale jest także stołem dziękczynienia, czyli wdzięcznego włączenia się, pod postaciami chleba i wina, w ofiarę Chrystusa i stołem uczty, na którą zaprasza Chrystus. Do takiego wniosku skłania tekst św. Pawła: „Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czy nie jest udziałem w Ciele Chrystusa?” (1 Kor 10, 16-17).

Ten podwójny wymiar podkreśla też wspomniany wyżej Katechizm Kościoła Katolickiego, gdy podejmuje: „Ołtarz, wokół którego Kościół gromadzi się podczas sprawowania Eucharystii, reprezentuje dwa aspekty tego samego misterium, którymi są ołtarz ofiary i stół Pana. Co więcej, ołtarz chrześcijański jest symbolem samego Chrystusa, obecnego w zgromadzeniu swoich wiernych, równocześnie jako ofiara złożona dla naszego pojednania i jako niebieski pokarm (KKK n. 1383). Wyjątkowa godność ołtarza wypływa stąd, że jest stołem ofiary i uczty paschalnej, że na nim uobecnia się
w sposób mistyczny ofiara Krzyża aż do powtórnego przyjścia Pana Jezusa, że wokół niego gromadzi się Kościół, by składać ofiarę oraz przyjmować z niego Ciało i Krew Chrystusa; On jest ośrodkiem dziękczynienia składanego Ojcu przez Chrystusa w Duchu Świętym.

O wielkim szacunku i znaczeniu ołtarz świadczy w. Ignacy Antiocheński, który w Liście do Filipian pisał: „Istnieje jedna Eucharystia, jak i jeden ołtarz i jeden biskup”. Ołtarz chrześcijański zawsze był najbardziej wymownym znakiem pośrednictwa Chrystusa, a po Vaticanum II przybiera coraz bardziej formę stołu. Jest on miejscem ofiary Nowego Testamentu i stołem uczty zaproszonych przez Chrystusa, jest to rzeczywiście mensa Domini.

 

 

na podstawie: Seria katechez pt. Msza święta krok po kroku x. K. Gabański

 

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
171 0.64239907264709