Po wydarzeniach paschalnych do grona Dwunastu Apostołów jak podpowiadają Dzieje Apostolskie, został wybrany święty Maciej Apostoł, który zmarł prawdopodobnie ok. 50 roku. W kościele Jerozolimskim było dwóch kandydatów, którzy byli godni, by zastąpić Judasza Iskariotę po jego śmierci. Miano wybrać jednego z nich za pomocą losowania, które w tamtych czasach było zwyczajem normalnym i powszechnie stosowanym. Niemniej jednak nie można tu mówić tylko o jakiejś przypadkowości, gdyż tej czynności towarzyszyła głęboka wiara w asystencję Ducha Świętego, co obrazują słowa świętego Piotra: „ Ty, Panie znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego wybrałeś” (1, 24). Przed niepowtarzalną szansą zostania Apostołem Jezusa Chrystusa stanęli: „ Józef, zwany Barsabą, z przydomkiem Justus, i Maciej” (por. 1,23). Los padł na świętego Macieja i „został dołączony do jedenastu Apostołów” (por. 1,26).

Niestety nie posiadamy zbyt wielu informacji na temat naszego bohatera. Ze wspomnianych już wielokrotnie Dziejów Apostolskich wynika, że był on jednym z pierwszych uczniów Pana Jezusa, którzy Mu towarzyszyli podczas Jego ziemskiej działalności (por. 1, 15-26).

Można powiedzieć, że św. Maciej dołączył do grona Apostołów, by uzupełnić grono Dwunastu, by – podobnie jak lub Biblii Hebrajskiej opierał się o 12 pokoleń izraelskich, które pochodziły od 12 synów patriarchy Jakuba – lub Boży Nowego Testamentu wyrósł na ziarnie słowa zasianego w sercach wiernych właśnie przez Dwunastu Apostołów.

Jeżeli chodzi o apostolską działalność św. Macieja, to miał on początkowo głosić Ewangelię w Judei, potem zaś w Etiopii, by wreszcie zawitać do Kolchidy, czyli dotrzeć do rubieży zamieszkiwanych przez Słowian. Miano go ukamieniować w Jerozolimie jak wroga i zdrajcę narodu wybranego. Niemniej jednak Klemens Aleksandryjski twierdził, że św. Maciej umarł śmiercią naturalną.

Tradycja kościelna podaje, że relikwie św. Macieja odnalazła cesarzowa św. Helena, matka Konstantyna Wielkiego. Miały one zostać rozesłane do wielu kościołów. Szczycą się nimi: Rzym (bazyliki Matki Bożej Większej), Trewir w Niemczech i kościół pw. św. Judy w Padwie.

Święty Maciej to patron m.in.: Hanoweru, budowniczych, kowali, cieśli, stolarzy, cukierników i rzemieślników, alkoholików i chorych na ospę. Jego wstawiennictwa przyzywają niepłodni małżonkowie, a także chłopcy rozpoczynający szkołę.  W ikonografii św. Maciej prezentowany jest w długiej, przepasanej tunice oraz płaszczu. Jego atrybuty to: halabarda, księga, krzyż, kamienie, miecz, topór i włócznia.

W liturgii kościelnej święto świętego Macieja Apostoła przypada 14 maja.

Na podstawie: „Wszystko o Apostołach Jezusa Chrystusa”, ks. J. Molka