Kolejnym z uczniów Pańskich będzie św. Mateusz Ewangelista był początkowo poborcą podatkowym. Jest autorem jednej z wersji Dobrej Nowiny i głosił ją też słowem w Etiopii, a nawet w Persji, gdzie – jak twierdzą wierni prawosławni – ścięto mu głowę około 60 roku.

Niestety, nie mamy zbyt wielu informacji o św. Mateuszu. Niemniej jednak jest on zawsze obecny w spisach Dwunastu Apostołów ( Mt 10,3) i występuje w nich na miejscu siódmym lub ósmym. Święty Marek i Święty Łukasz nazywają go początkowo :Lewi, syn Alfeusza” (Mk 2,14), a dopiero potem jako Mateusza. Nie jest więc wykluczone, że sam Pan zmienił mu imię, kiedy powołał go na Apostoła. Imię to relatywnie rzadko występuje w Biblii, wywodzi się z hebrajskiego mattaj i oznacza „Dar Boga”.

Święty Mateusz pochodził z Galilei i był celnikiem (poborcą podatkowym). Najprawdopodobniej pracował w Kafarnaum nad Jeziorem Tyberiadzkim. Właśnie tam Pan powołał go na Apostoła ( Mk 2,13-17; Łk 5,27-32). Wydarzenie to miało miejsce zaraz po cudownym uzdrowieniu paralityka, którego spuszczono przez otwór zrobiony w dachu domostwa (Mt 9,1-8). W każdym razie wezwany przez Chrystusa natychmiast „On wstał i poszedł za Nim” porzucił swoją profesję, poszedł za Panem, zaprosił Go także do swojego domu. Razem z Jezusem gościli tam uczniowie Pańscy, ale również celnicy.

Pobożni faryzeusze byli zgorszeni, że Jezus przyjął zaproszenie ze względu na zawód św. Mateusza. Poborcy podatkowi byli bowiem znienawidzeni przez społeczność żydowską. Uważano ich za grzeszników i pogan. Właśnie spośród takiego towarzystwa Pan wybrał sobie św. Mateusza na Apostoła. Mówiąc dosłownie Jezus Chrystus na nikim nie stawiał krzyżyka, nie wykluczał czy piętnował, ale każdemu dawał szansę, bo jak sam powiedział: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników (Mk 2,17).

Jeśli chodzi o sztukę, przedstawia ona św. Mateusza jako młodzieńca. W Bizancjum zaś pojawia się jako siwowłosy, stary mężczyzna. Na zachodzie, mniej więcej od średniowiecza, wyobrażano go sobie jako muskularnego, brodatego mężczyznę w średnim wieku. Jeżeli chodzi o jego ubiór, to widzimy go w apostolskich szatach (tradycyjna długa, biała tunika). Bywa ukazywany, kiedy siedzi i pisze, a przy nim stoi anioł, który przekazuje mu Boże natchnienie. Jego cechy wyróżniając to: księga i pióro, miecz i halabarda, postać uskrzydlonego młodzieńca, sakwa z pieniędzmi u stóp czy torba podróżna. Relikwie Apostoła obecnie znajdują się we Włoszech w sanktuarium św. Mateusza w Salerno, gdzie w dolnym kościele ozdobiono je marmurowym sarkofagiem z mozaikami.

Święto św. Mateusza Apostoła i Ewangelisty obchodzimy w Kościele katolickim 21 września.

Na podstawie: „Wszystko o Apostołach Jezusa Chrystusa”, ks. J. Molka