Jezioro Genezaret

Dość nietypowym, ale bardzo znaczącym miejscem podczas działalności Pana Jezusa było jezioro położone na północy Izraela, a noszące kilka nazw. Były nimi: Jezioro Tyberiadzkie – od miasta Tyberiada, Galilejskie – w związku z regionem Galilei, w którym się znajduje, Genezaret – odnośnie do żyznej równiny położonej po swojej lewej stronie oraz Kinneret, co w języku hebrajskim oddaje kształt jeziora. Ze względu na wielką powierzchnię nazywa się je również morzem, chociaż jest tylko jeziorem przepływowym, przecinanym rzeką Jordan, która wraz z nim stanowi główne źródło nawodnienia w Izraelu.

W Nowym Testamencie zapisane są ważne wydarzenia z życia Jezusa, które miały miejsce nad tym właśnie jeziorem. To u jego wybrzeży Jezus powołał czterech swoich apostołów: rybaków Szymona Piotra i jego brata Andrzeja (por. Mt 4,18), a także braci: Jana i Jakuba (por. Mt 4,21). Powiedział im: Pójdźcie za Mną, a uczynię was rybakami ludzi (Mt 4,19). Tam więc ukazał analogię pomiędzy pracą, jaką jest rybołówstwo, a zdobywaniem ludzi dla Królestwa Bożego. Oba te zadania wymagają umiejętności i wysiłku, ale też kogoś, kto najlepiej wie jak to robić.

Odpływając nieco od brzegu Jezus również usiadł i z łodzi nauczał tłumy (Łk 5,3). Pokazał tym samym konieczność porzucenia przywiązań ziemskich i bezpiecznego lądu, aby wypłynąć w niebezpieczną podróż w nieznane, której celem jest życie wieczne. Zapraszał tym samym do okrętu, jakim jest założony przez niego Katolicki, czyli powszechny Kościół, którego sternikiem jest On sam. On też doskonale zna drogę i nie boi się wzburzonych fal.

Nad Jeziorem Galilejskim miał także miejsce obfity połów ryb, który mógł się udać jedynie za sprawą i zrządzeniem samego Zbawiciela. Wcześniej przecież uczniowie sami całą noc pracowali i nic nie ułowili (por. Łk 5,5). Podobnie jest z ewangelizacją, która rozpoczyna się od głoszenia Słowa Bożego, natomiast owoc może wydać tylko jeżeli będzie czyniona w duchu posłuszeństwa Bogu.

Innym razem, gdy uczniowie płynęli z Jezusem nagle zerwała się gwałtowna burza na jeziorze, tak że fale zalewały łódź; On zaś spał (Mt 8,24). Na ich krzyk o ratunek Jezus wypomniał im małą wiarę, potem wstał, rozkazał wichrom i jezioru, i nastała głęboka cisza (Mt 8,26). Pokazał tym samym, że żadne trudności pojawiające się w życiu uczniów nie są poza władzą ich Pana.

Jeszcze jedno wydarzenie miało miejsce, gdy uczniowie wieczorem mieli sami przeprawić się na drugi brzeg jeziora podczas sztormu. W nocy jednak Jezus ich zaskoczył, przychodząc do nich krocząc po powierzchni wody (por. Mt 14,25). Szymon zaś chciał zrobić to samo i niemal utonął, uratowany przez Mistrza. Scena ta pokazuje, że nie można pokonać burzliwych wód świata i jego pokus o własnych tylko siłach, bez modlitwy i pełnego zaufania Chrystusowi i Jego świętej woli.

Jezioro Genezaret kontrastuje z drugim, największym zbiorowiskiem wód w Izraelu, jakim jest Morze Martwe, położone w Dolinie Jordanu, gdzie rzeka ta kończy swój bieg. Genezaret jest słodkowodne, drugie zaś słonowodne. Pierwsze było miejscem obfitych połowów ryb, drugie jest wodną pustynią, na której ze względu na wysokie zasolenie prawie żadne życie organiczne nie jest w stanie się rozwinąć.

Tajemniczy i potężny żywioł wody ukazuje prawdę o duchowej rzeczywistości i zmaganiach, które są częścią naszego życia. Musimy uważać po jakich wodach płyniemy i czy jesteśmy w jedynej właściwej łodzi płynącej do celu – Świętym Kościele Katolickim, której kapitanem jest Jezus Chrystus.