Kafarnaum

Następnym miastem w naszej podróży po biblijnych miejscach świętych będzie Kafarnaum. Pamiętamy, że Jezus urodził się Betlejem, dorastał zaś w Nazarecie. Po chrzcie w Jordanie, który przyjął z rąk św. Jana Chrzciciela powrócił do Nazaretu. Tam jednak został odrzucony przez lud i dlatego przeniósł się do Kafarnaum. „Miasto Jezusa”, bo tak inaczej jest ono określane, jest miejscem, w którym Zbawiciel pełnił misję głoszenia Królestwa Bożego i gdzie uczynił najwięcej cudów. Większość rozdziałów Ewangelii opisuje właśnie wydarzenia związane z Kafarnaum – począwszy od chrztu, aż do ostatniego tygodnia Jego życia.

Miasto to położone jest nad Jeziorem Galilejskim (inaczej: Tyberiadzkim lub Genezaret), na północy Izraela, a jego nazwa z hebrajskiego tłumaczy się jako „Wioska Nahuma”, choć ciężko ustalić, o którą postać chodzi. Miejscowość ta wskazywana jest w Nowym Testamencie ok. 50 razy, rzadziej jedynie od świętego miasta – Jerozolimy. Stary Testament jedynie pośrednio o nim wspomina u proroka Izajasza, jako o części terytorium Zabulona i Neftalego (por. Iz 8,23), co precyzują później słowa Jezusa, zapisane przez św. Mateusza Ewangelistę: Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego. Droga morska, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci światło wzeszło. Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie» (por. Mt 4,13-17).

Będąc osadą rybacką na drodze z Egiptu do Mezopotamii przez Damaszek, Kafarnaum było miejscem strategicznym i dochodowym. Być może to jego doczesne znaczenie, a także zachodząca w nim wymiana kulturowa i religijna osłabiły wrażliwość mieszkańców na wzniosłe i duchowe zagadnienia, o których nauczał Zbawiciel. Wszak musiał z bólem o nim powiedzieć:  A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz. Bo gdyby w Sodomie działy się cuda, które się w tobie dokonały, zostałaby aż do dnia dzisiejszego. Toteż powiadam wam: Ziemi sodomskiej lżej będzie w dzień sądu niż tobie (Mt 11,23-24).

Istotnym jest fakt, że w tamtej okolicy Jezus dokonał wyboru dwunastu apostołów, z czego pięciu (Piotr, Andrzej, Jakub, Jan oraz Mateusz) pochodzili bezpośrednio z Kafarnaum. Pozostali pochodzili z obszaru galilejskiego. Jedynie Judasz, który później zdradził Mistrza, miał inne pochodzenie.

W tym mieście zatrzymywał się Jezus, wstępując do domu Piotra i Andrzeja, na którego pozostałościach wybudowano później ośmiokątny kościół bizantyjski. W Kafarnaum również miało miejsce wiele cudów, m.in.: uzdrowienie opętanego (por. Mk 1,23-27), paralityka (por. Mk 2,1-12), niewiasty cierpiącej na krwotok (por. Mk 5,25-34), wskrzeszenie córki zwierzchnika Synagogi – Jaira (por. Mk 5,35-43). W tamtejszej synagodze nauczał w szabat.

Miasto Kafarnaum mówi nam, że oglądanie nadzwyczajnych Bożych cudów może nie wystarczyć do nawrócenia. Nie należy więc ich zbytnio pragnąć i szukać, lecz oczyścić swoje serce ze światowych przywiązań i grzechu. Jest to jedyna właściwa droga do zbawienia, na której dziejące się cuda mogą jedynie umacniać.