Ain Karem

Po spotkaniu z Archaniołem Gabrielem Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w [pokoleniu] Judy (Łk 1,39). Tyle wiemy o tajemniczym miejscu, którego nazwa nawet nie znalazła się na kartach Pisma Świętego. Tradycja chrześcijańska wiąże je z Ain Karem, południowo-zachodnią dzielnicą Jerozolimy, oddaloną ok. 7 km od Starego Miasta.

Miejsce to było znane już w czasach proroka Jeremiasza, gdyż tam potomkowie plemienia Benjamina mieli wznieść znak, podczas gdy Jerozolima gotowała się do najazdu (por. Jr 6,1). Co jednak bardziej istotne, tam mieszkali Zachariasz wraz z niepłodną swoją żoną, Elżbietą. Ta zaś, zgodnie z Bożą obietnicą, na starość stała się matką Jana Chrzciciela (por. Łk 1,36). Do niej właśnie na trzy miesiące, jako do swojej krewnej, udała się Maryja, aby jej usługiwać.

W momencie odwiedzin, Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę (Łk 1,41). Maryja zaś, odpowiadając na zachwyt Elżbiety, wygłosiła Magnificat, który jest jednym z największych chrześcijańskich hymnów pochwalnych Boga, sławiącym Jego potęgę i sprawiedliwość. Kościół Święty, ujęty jego głębią i pięknem, powtarza go aż do dziś przy sprawowaniu Liturgii Godzin.

Sama nazwa Ain Karem z hebrajskiego tłumaczy się jako źródło winnicy. Nazwę tą można zinterpretować w oparciu o Ewangelię. Jezus Chrystus powiedział, że jest krzewem winnym, wy - latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity (J 15,5). Przytoczył też słowa Pisma: Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego (J 7,39), oraz: woda, którą Ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu (J 4,14). Nazwa więc – źródło winnicy – jednoznacznie kojarzy się z Duchem Świętym, który szczególnie objawił się podczas spotkania Maryi i Elżbiety, a także Jezusa i Jana, którzy byli w ich łonach. Ten Duch Święty każdego dnia w sercach setkach milionów wiernych na całym świecie, jak gałązek wyrastających na krzewie winnym, którym jest Chrystus, wzbudza pieśń podziwu i uwielbienia wobec Miłosiernego Stwórcy. Pierwsza śpiewa ją Niepokalanie Poczęta Matka Syna Bożego, przepełniona Duchem Świętym Jego Oblubienica. Starożytna wioska Ain Karem znana jest również ze źródełka Najświętszej Marii Panny, gdyż tam, jak głosi podanie, zatrzymała się  ona w drodze do Elżbiety, aby napić się wody.

Wędrując po górzystej okolicy z pewnością warto odwiedzić dom Zachariasza. Podania chrześcijańskie mówią jednak o dwóch prawdopodobnych miejscach, gdzie mógł się on znajdować. W jednym z nich stoi kościół św. Jana Chrzciciela z rzekomą grotą jego narodzin. Zaś w przeciwnym, bardziej prawdopodobnym kierunku, znajduje się kościół Nawiedzenia, wraz z kamieniem obrzezania Proroka.

Małe Ain Karem, którego nazwa nawet nie znalazła się w Biblii, pokazuje nam, że wielkie dzieła Boże nieraz dzieją się w ukryciu. Zanim dowie się cały świat, wiedzą o nich jedynie ludzie szczególnie oddani w Duchu Świętym Bogu, wielbiący Go radosnym hymnem Magnificat.